ستاره

منظومه شمسی - درمورد منظومه شمسی در قرآن

گوگل

 

 درمورد منظومه شمسی در قرآن

1ــ بالا بردن غلظت منظومه شمسی و درست کردن آن:

مـنـظـومـه شمسی ما که حدوداً 5 ميليارد سال عمر دارد در ابـتدا ابر بوده که شامل دود و گاز و خاکستر و غبار و برخی عناصر بوده، و در فضای منظومه شمسی پراکنده بوده است. بعد بادی که ظاهراً مـوج ناشی از انـفـجار سـتـاره ای بـوده ابعاد و جوانب آن را بهم آورده و مـنـظـومـه شـمـسی بصورت يک ديسک در آمده بوده که بدور خود می چرخيده است. بعد در قـسـمـت مرکزی آن ابر که کلفـت تر بوده، نـيروی جاذبه مـواد بيشتری را جـذب نـمـوده و در آن ناحيه متراکم گرمای لازم برای ايجاد واکنشهای هسته ای فراهم گشته و خـورشـيـد شکـل گرفـتـه است. و در اطراف آن حـلـقـه هـای ديگری از گاز و غـيره به چرخش در آمده که رفـته رفـته به کره های بزرگتری تبديل شده اند که همان سيارات فعلی منظومه شمسی باشند. (در رابطه با پيدايش منظومه شمسی چندين نظريه وجود دارد و ما طبعاً آنکه با آيات قرآن می خواند را می گيريم).

در سوره انبياء آيه 56 می خوانيم:«رَبُّـکُـمْ رَبُّ السَّـمـواتِ وَ الْاَرْضِ الـَّـذی فـَطـَرهُـنَّ = آفريدگار شـما آفريدگار سيارات و زمين است که آنها را از درون (از مرکز) درست کرد»! « فـطـر» از جمله به معنی: "از درون و مرکزيت خود برآمدن، شکل گرفـتن، و درست شدن" است. هر کره ای نيز وقتی می خواهد درست بشود، در ابتدا در مرکز آن نيروی جاذبه آغاز به جذب مواد بدور خود می کند و رفته رفته بزرگ و بزرگ تر مـی شود و به اين شکـل کره شکل می گيرد.

........................

در آيه 101 سوره انعام نيز گفته که خدا بديع زمين و سيارات است. بديع بمعنی: نوساز، نوآور، نوين پرداز و مواردی از اين قبيل است (هم خانواده واژه «ابداع» است). و اين موضوع از جنبه ضمنی و تلويحی به اين معنی است که زمين و سيارات پيش از اين چيزِ ديگری بوده اند و وضعيت فعلی آنها، شکل نوآوری شده آنست.

مـنـظـومـه شمسی در واقـع در اصـل جـرم و انرژی مربوط به لاشه يک ستاره بسيار بزرگ غول آسائی بوده که مرده و لاشه آن بصورت ابر در فضای مـنظومه شمسی پراکنده شده بوده است. و منظومه شمسی فعلی نوآوری آن است.

......................

 

فـاصـلـه گـرفـتـن سـيـارات و زمـيـن از هـمـديـگـر

«آيا کسانيکه بخدا ايمان ندارند نمی توانند ببينند کـه زمين و سيارات منظومه شمسی در آغاز "بهم چسبيده" بـودند بعد آنها را با نيرو از هم باز کرديم»؟

«خدا آنست که سيارات منظومه شمسی را با ستونهائی که آنها را نمی بينيد بلند کرد».

«و سيارات منظومه شمسی را بلند کرد و در آن ( در منظومه شمسی) تعادل ايجاد نمود».

نکات آيات: 1ـــ زمين و سيارات در ابتدا به هم متصل بوده اند، بعد از هم باز کرده شده و بلند کرده شده اند. 2ـــ ميان سيارات ستونهای نامرئی وجود دارد. 3ـــ ميان سيارات تعادل وجود داد.

1ـــ زمين و سيارات در ابتدا به هم متصل بوده اند و بعد از هم باز کرده شده و بلند کرده شده اند:

چنانکه پيش از اين آمد خورشيد و ساير سيارات منظومه شمسی در ابتدا در کـنـار هـم شکـل گرفته بوده اند و بعدها از هم فاصله گرفته اند. علت اينکه قرآن دور شدن آنها را "بلند کردنِ"آنها توصيف نموده اين است که بالای ما قـرار دارنـد و دور شـدن آنها نسبت به ما حالتِ "بلند شدن و بالا رفـتنِ آنها" دارد.

 

2ـــ ميان سيارات ستونهای نامرئی وجود دارد:

سيارات منظومه شمسی با نيروی جاذبه که انسان آنرا بصورت ستونهای از موج تصور می کند و به شکـل سـتـون آنـرا رسم می کند با هم نگـهـداشته شده اند.

3ـــ ميان سيارات تعادل وجود دارد:

عـلـتِ کشيده نشدن سيارات بطرف همديگر و يا هل ندادن همديگر وجود نيروی جذب و دفع متعادل ميان آنها است. مثلاً خورشيد زمين را بـطرف خود می کشد و زمين در حرکت خود دور خورشيد که رو به دور شدن از از خورشـيـد است خود را از خورشيد دفع می کند (که به آن نيروی گريز از مرکز گفته می شود). نيروی کشش خورشيد و دفع زمين به يک اندازه است، به اين خاطر نه خورشيد می تواند زمين را بطرف خود بکشد و نه زمين از مدار خود دور خورشيد خارج شده و به بيرون از منظومه شمسی برود. از آنجا که زمين در مداری شبه بيضی دور خورشيد می گردد هنگامی که به خورشيد نزديک می شود سرعت آن بيشتر می شود، در نتيجه نيروی دفع (نيروی گريز از مرکز) آن نيز بيشتر می شود که برابر می شود با نيروی جاذبه بيشتر شده خورشيد، و هنگاميکه از خورشيد دور می شود و نيروی جاذبه خورشيد کمتر می شود سرعت حرکت آن نيز کمتر می شود، و به اين شکل هميشه نيروی جذب و دفع (نيروی گريز از مرکز) برابر است. اين وضع در رابطه با همه اجرامی که در مرکز هستند و اجرامی که در مداری دور آنها می گردند صادق است، مانند زمين و ماه.

http://manzoome-shamsi.blogfa.com

تغيير در فصل ها :

محور زمين نسبت به خط عمود بر مدار آن به دور خورشيد 23.5 درجه انحراف دارد.درحالي كه زمين به دور خورشيد ميچرخد جهت محور آن تقريبا تغييري نميكند. پس درنتيجه در مواقع معيني از سال قطب شمال روبه سوي خورشيد و در مواقع ديگري از سال دور از آن قرار ميگيرد كه اين فصل ها را ايجاد ميكند.

عده اي تصور ميكنند كه بحث تغيير فصل ها به نزديكي يا دوري زمين نسبت به خورشيد بر ميگردد كه اين اشتباهي محض ميباشد.

هنگامي كه زمين با انحراف مداري 23.5 درجه اي به دور خورشيد در حركت است براي نيم كره شمالي * مثل ايران * خورشيد به نزديكترين فاصله اش به زمين قرار دارد و اين در حالي است كه مردم نيمكره شمالي زمستاني سخت را در حال گذزاندن هستند.و مردم نيم كره جنوبي تابستان را ميبينند.

اين دقيقا به انحراف مداري زمين بر ميگردد كه در نيم كره جنوبي خورشيد به صورت مستقيم * تابستان * و در نيم كره شمالي نور خورشيد به صورت مايل * زمستان * ميتابد.

http://manzoome-shamsi.blogfa.com

نویسنده متاسفانه منبعی ذکر نکرده لذا در قسمت زیر با ذکر منابع اشاره ای مختصر

به منظومه شمسی و قرآن کریم می شود :

البته ذکر مسائل در مدار بودن خورشید و ماه در قرآن کریم آمده یا بطور مثال سوره دخان :

«دخان» در لغت به معنای چیزی است كه به دنبال شعله و لهیب آتش بر می خیزد[2] ... به صورت حلزونی در آمد و سپس این اجزای كوچك، كم كم، سیارات را به وجود آوردند

www.andisheqom.com

......................

سوره فصلت [41]

محتواى سوره

2ـ تـوجـه به آفرينش آسمان و زمين ، مخصوصا آغاز آفرينش جهان از ماده گازى شكل (دخان) و مراحل پيدايش كره زمين و كوهها و گياهان و حيوانات

گوگل

در سوره فصلت آیات 9 - 11 خلقت زمین را در دو دوره (یوم) مطرح می‏كند «قل ائنّكم لتكفرون بالذی خلق الارض فی یومین و تجعلون...؟

پرسش: در سوره فصلت آیات 9 - 11 خلقت زمین را در دو دوره (یوم) مطرح می‏كند «قل ائنّكم لتكفرون بالذی خلق الارض فی یومین و تجعلون له انداداً ذلك رب العالمین * و جعل فیها رواسی من فوقها و بارك فیها و قدر فیها اقواتها فی اربعة أیام سواء للسائلین ثم استوی الی السماء و هی دخان ....»
«بگو: آیااین شمایید كه واقعاً به آن كسی كه زمین را در دو هنگام آفرید، كفر می‏ورزید و برای او همتایانی قرارمی‏دهید؟ این است پروردگار جهانیان. و در زمین از فراز آن [ لنگرآسا] كوه‏ها نهاد و در آن خیر فراوان پدید آورد. و مواد خوراكی آن را در چهار روز اندازه‏گیری كرد [كه] برای خواهندگان، درست و متناسب با نیازهایشان است. سپس آهنگ [ آفرینش ] آسمان كرد و آن دودی بود.»
قرآن در آیه 11 (مورد بحث ما) آسمانها و مسأله دود را مطرح می‏سازد. اگر مقصود قرآن آن است كه تمام جهان از گاز خلق شده است چرا خلقت زمین را قبل از آسمانها مطرح كرده است و حتی با «ثم» (فصلت /11) عطف كرده كه ترتیب را می‏رساند در حالی كه زمین جزئی از آسمان‏ها و بصورت طبیعی باید پس از خلقت آسمانها را در عرض آنها خلق شود.
پاسخ: «دكترموریس بوكای» با توجه به این پرسش نكته‏ای علمی را مطرح كرده است كه در قرآن كریم، در سوره نازعات 27 - 31 مسأله خلقت آسمانها و زمین به صورتی دیگر مطرح شده است.
«ءَأنتم أشد خلقاً ام السماء بنیها رفع سمكها فسّواها و اغطش لیلها و اخرج ضحیها و الارض بعد ذلك دحیها اخرج منها ماءها و مرعیها »
«آیا آفرینش شما دشوارتر است یا آسمانی كه [ او ] آن را بر پا كرده است؟ سقفش را برافراشت و آن را [به اندازه معین‏] درست كرد و شبش را تیره و روزش را آشكار گردانید و پس از آن زمین را با غلتانیدن گسترد، آبش و چراگاهش را از آن بیرون آورد.»
در این آیات آفرینش آسمانها قبل از زمین ذكر شده است و با كلمه «بعدذلك» آمده است. ایشان می‏نویسد: «دانش، تداخل دو رویداد تكوین یك ستاره (مانند خورشید) و سیاره‏اش یا یكی از سیاراتش (مانند زمین) را مبرهن می‏سازد. آیا همین اختلاط در نص قرآن (همانطور كه دیده شد) ذكر نشده است؟»1
8. عبد الرزاق نوفل نیز با طرح دو آیه 30 سوره انبیاء و 11 سوره فصلت مسأله ابتداء خلقت را مطرح می‏كند، كه آسمانها و زمین ابتداء یك قطعه واحد بود و سپس جدا شد.
و سپس نظریه‏های علمی را مطرح می‏كند كه می‏گویند: جهان در ابتداء از ماده‏ای داغ و سخت تشكیل شده بود. كه مناسب‏ترین لغت برای آن همان كلمه «دخان» است. كه در قرآن به كار رفته است.2 و این مطلب را از اخبار علمی قرآن می‏داند كه قرن‏ها بعد علوم جدید به آن پی بردند  ...

http://www.porsojoo.com/fa/node/2438

ادامه

[ پس] نتیجه همانا كلیه اخبار مزبوره ناطق است بر اینكه تمامی آسمانهای هفتگانه كه محیط بر زمین‏های هفت‏گانه است از بخار آفریده شده است.»6
11. برخی صاحبنظران معاصر نیز با طرح آیه 30 سوره انبیاء می‏نویسند كه این آیه خبر می‏دهد كه آسمانها چیز واحدی بود و سپس جدا شد و این یكی از معجزات قرآن است كه علم جدید آن را تأیید می‏كند.7
و نیز با طرح آیات 9 - 11 سوره فصلت آن را دلیل بر پیدایش خلق از «دخان» می‏داند.8
12. محمد كامل عبد الصمد نیز آیات 11 - 12 سوره فصلت را دلیل اعجاز علمی قرآن می‏داند. كه خبر داده است آسمانها در ابتدا «دخان» بود.9
13. سلیم الجابی نیز با طرح نظریه انفجار بزرگ و پس از بررسی لغوی و تفسیری آیه 30 سوره انبیاء به این نتیجه می‏رسد كه آیه فوق و نظریه انفجار بزرگ با هم منطبق هستند و حتی خطاب آیه « أو لم یرَ الذین كفروا...» به كفار بصورت عام و اروپائیان بصورت خاص است كه وحی الهی 14 قرن قبل یك نظریه جدید آنها را بیان كرده است.

http://www.porsojoo.com/fa/node/2438

 

گوگل

http://herfevafan.persiangig.com/image/SolarSystem/%D9%85%D9%86%D8%B8%D9%88%D9%85%D9%87%20%D8%B4%D9%85%D8%B3%DB%8C2.jpg

http://iranema1388.mahblog.com/content/35832/%D8%B9%DA%A9%D8%B3_%D9%85%D9%86%D8%B8%D9%88%D9%85%D9%87_%D8%B4%D9%85%D8%B3%DB%8C_%D9%85%D8%A7_%D9%88%D8%AE%D9%88%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D8%AF_%D9%88_%D9%81%D8%B6%D8%A7/blog%20address

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و سوم مهر 1389ساعت 16:38  توسط ن.غ  |